Geschiedenis van Oudega (sm) deel 1

Hartelijk welkom op de site van ons dorp Oudega te Smallingerland, in 1439 al het “dat Aldga” (oude boerschap) genoemd. We zullen u het een en ander vertellen over het dorp en zijn omgeving en zijn bewoners. We beginnen met de geschiedenis van het landschap, al of niet be├»nvloedt door de activiteiten van de bewoners.

Prehistorie

In de prehistorische tijd zag het landschap er heel anders uit, er liepen hier rendieren op de toendra’s rond en deze werden gevolgd door kleine groepen mensen. De kunstenaar Anne Woudwijk heeft in het centrum van het dorp hier een kunstwerk aan gewijd.

Prehistorie

Toen het klimaat enige graden warmer werd ontstonden hier grote oerbossen. In de Gealanden kunt u de restanten van de bossen aantreffen. Grote rijen boomstammen liggen op enige diepte naast elkaar in de weilanden. Omgewaaid? Wie zal het zeggen. Zo nu en dan graaft men nog wel eens een stuk op.

De ijstijd had het landschap ook veranderd, opgestuwd en uitgeslepen door het dikke pakket ijs. Er werd een dikke laag keileem achtergelaten, bestaande uit klei, zand en stenen.

Het is goed om te weten dat deze streken vroeger tot de kustregio’s behoorden en de stijging van de zeespiegel impliceerde dat het grondwater hier hoger kwam te staan. Riviertjes, zoals de Drait en de Boorne konden hun water niet goed kwijt en zo werd het landschap natter en natter. In de omgeving van Oudega, op de Eibertsgeasten, zijn vondsten gedaan uit de Trechterbekercultuur en Standvoetbekercultuur uit het derde millennium voor Christus. Daarna werd het stiller in deze omgeving, de vervening maakte aanwezigheid van de mens tot een te zware opgave.

Ongeveer 100 voor Christus treffen we aan de randen van het veengebied weer mensen aan. Men weet hoe men de natte omstandigheden van het veen te lijf moet gaan. Echter rond 300 na Christus trokken de bewoners weg. Overal vonden volksverhuizingen plaats.