Dorpskrant

Op verschillende manieren is, met het uitgeven van een dorpskrant, getracht om de inwoners op de hoogte te brengen van het nieuws in het algemeen en van de verenigingen, activiteiten en middenstand in het bijzonder. De ene krant heeft het langer volgehouden dan de ander, meestal stopte de uitgave door gebrek aan financiele middelen of vrijwilligers om de redactie te vormen.

Als eerste dorpskrant verscheen er de Grietman, daarna de Doarpsomropper. De bekendste dorpskrant was de Bakbrogge die 6 tot 7 keer per jaar verscheen tussen 1992 en 2018, in een oplage van 650 exemplaren. Door gebrek aan redactieleden is de krant voor het laatst uitgegeven in 2018.

Sinds 2020 verschijnt er opnieuw een dorpskrant, nu onder de naam Nijs fan Aldegea. Deze krant, die om de 6 à 7 weken verschijnt, wordt gratis huis-aan-huis bezorgd door vrijwilligers.
De redactie bestaat uit Sjoukje Westerhof; Harmke de Vries; Esther Douma (lay-out) en Eppie Bosma.


Klik op hier voor de recente uitgave van de dorpskrant Nijs fan Aldegea


Bakbrogge is van oudsher de bijnaam voor de inwoners van Oudega.

Op 19 juni 1990, in het kader van Aldegea 900 jier, is er in de haven een monument onthuld van de Bakbrogge. Tijdens de onthulling werd het onderstaande gedicht voorgelezen door Auke de Boer:

Op it West, fiif stikken lân westlik fan Marten Drint, wêr’t Aldegea begjint,
dêr is it plak, wêr’t min fan seit dat it stik lân de ‘roggenebakken’ leit.
It leit njonken Beppe-finne, dêrmei kin dit ferhaaltsje begjinne.
De eigner dy’t dit lân besiet, hie dêrfan in bulte fertriet.
It lân stie fol galjes en snilen en mear ûngemakken, dêrtroch hie de man fuort gjin winst te pakken.
De hege lêsten joegen skea en perfoast gjin brea.
In keaper sykje dat soe dy eigner wol wat lykje.
Mar in keaper foar in stik lân fol ûngemakken hawwe jo samar net te pakken.
Oan’t de bakker kaam dy’t doe in útstel die, wêr’t de eigner wol earen nei hie.
In tiidlang alle wiken in fjirde part brea, dat wie it bod. No dat like ús boer wol wat.
Syn betinkst wie: in fearn bakken der bij, sadat ik alle dagen myn bakbrogge krij.
Hjirmei kinne jim dan no witte, dat wyn fanôf de tiid ‘Aldegeaster bakbrogge’ hjitte.
Nei de safolste eigner fan it stik lân, krige Ime it yn’e hân.
It lân leit der no kreas bij en faak rinne der no in keppel kij.